You buy from me?
Lieve allemaal,
Bedankt voor jullie reacties allemaal. Inmiddels zijn we een stukje bruiner, helemaal relaxed en compleet in het lichtgroen gekleed (de wasmevrouw heeft al onze kleren met een donkergroene broek gewassen, we zien er dus lekker neon uit).
Da Nang is de 4e grootste stad van Vietnam en is (nog) niet echt bekend met toerisme. Rondlopend zijn we dan ook een ware attractie. Mensen stappen midden op straat van de motor om ons te bekijken, vervolgens te wijzen en dan KEIhard te lachen. Voelt een beetje beledigend, maar we lachen vriendelijk. Sommigen willen naast ons staan (vooral naast Nienke) en onze huid aanraken. Zo extreem hadden we het nog niet meegemaakt en eigenlijk is het ook niet zo leuk.
Zaterdag 5/4
Om 07:30u staan we buiten ons hotel en schrikken van de drukte op de vroege ochtend (zo vroeg hadden we nog niet buiten gestaan in Vietnam, lekker lui). Daar moeten we dus doorheen. Gelukkig staat 3 meter verderop een taxi, op naar de bus! Dood en dood eng! Er rijden zeker duizenden scooters om ons heen en wij remmen echt geen 1 keer.. Zelfs als we een u-bocht willen maken gooit ie de taxi er gewoon voor, met 30km per uur. De enige manier om dit soort taferelen niet te hoeven meemaken blijkt; niet door het voorraam meekijken, gewoon naar je benen of je voeten. 
We worden afgezet in de berm. De taxichauffeur wil vanalles weten over Nederland voornamelijk over voetbal (weten we donders veel vanaf) en Thijs’ samurai-zwaard (dat ding dat ie zelf uit houd gesneden heeft), rijdt weg en komt weer terug. Hij heeft even gekeken waar de bus was en die is er nu over 10 min zegt ie. Ok, leuk dat je daarvoor terug komt..
Na een leuk uurtje busrijden komen we aan in Hoi An. Supermooi, oud en onaangetast stadje. Door de beide meest recente oorlogen heen (franse & amerikaanse) is het vrijwel ongebombardeerd gebleven. Wel is het enorm toeristisch. We krijgen veel: ‘You buy from me?’ ‘s te horen en dat gaat wel vervelen op een gegeven moment. Snel duiken we een kledingwinkel in (bedankt Hette & Rolien voor de tip!), ze schijnen hier goed kleding op maat te kunnen maken. We worden van top tot teen opgemeten en bij het kiezen van de stof hebben we een probleem. We vinden alles zo mooi! Als in de dagen daarna blijkt dat het echt wel goede kwaliteit is allemaal, kopen we uiteindelijk 4 maatpakken (2 voor Thijs, 2 voor Nienke), 2 overhemden voor Thijs, 2 blousjes voor Nienke. En daarnaast koopt Nienke nog: een spijkerbroek, een jurk en 2 shirtjes. JOEHOE, wat een feest. We doen nog even snel de cultureel verantwoorde dingen (wat neerkomt op: de japanners hebben die brug gemaakt, de fransen die en de amerikanen die) eten loempia’s en voelen ons eindelijk weer eens toeristen ipv reizigers.
Zondag 6/4 - vrijdag 11/4
We doen wat echte toeristen doen en besluiten naar het strand te gaan. Weer een prachtig strand, het begint saai te worden.. MAAR NIET HEUS! Palmbomen, wit zand en helderblauw water bekijken vanaf een strandbedje met een goed boek voor Nienke en hoge golven voor Thijs en we zijn helemaal in onze nopjes. Thijs leert weer allemaal trucs onderwater (maar kan nog steeds niet Nienke’s record onderwater koprollen verbeteren) en Nienke is voor het eerst in haar leven bruin(ig).
‘s Avonds gaan we steeds onze kleding passen en worden er keer op keer gelukkiger van.
Als we donderdag op het strand aankomen, we onze bedjes spreiden, ligt er naast ons een meisje op haar buik die me sterk doet denken aan een meisje, Tess, dat we ontmoet hebben in Chiang Mai (Thailand). Zal wel niet, maar als ze even later omhoog komt en naar ons kijkt, herkennen we elkaar! Hoe grappig! Ze is inmiddels in gezelschap van Anna. Het klikt tussen ons vieren en de volgende dag spreken we weer af om te strandhangen. Precies op het goede moment, want we gaan iets teveel in elkaar op. Maken elkaars zinnen af, hebben een eigen taaltje ontwikkelt (met klik en keelgeluiden, vet!) en (gekopieerd van een ander, niet nader te definieren stel) noemen elkaar non-stop pompie/wikkie/schattie, waar we maar niet mee kunnen stoppen, hoe graag we ook willen. We eten ook samen en besluiten dan zaterdag met zijn vieren te gaan motorrijden.
Zaterdag 12/4
Tess en Anna hebben nog nooit motor gereden, wij zijn met onze 3 dagen inmiddels al pro’s natuurlijk, dus rijden we ze eerst de stad uit om vervolgens onze wijsheden te delen. En wat is het hier mooi! De zandduinen wisselen de rijstvelden af en de prachtige huisjes de enorme resorts.
We rijden richting Da Nang (ongeveer 30 km van Hoi An) en onderweg komt er een mevrouw naast ons rijden. Ze vraagt waar we heen gaan en raadt ons the ‘marble mountains’ aan. We rijden netjes achter elkaar haar aan, wat natuurlijk weer uitdraaid op een ‘You buy from me?’.
Als we de grotten van de Marble mountains ingaan zit de stemming er nog best in. De grot is enorm en lekker vol met gekeurde lampjes, watervalletjes en (natuurlijk) marmeren standbeelden. We klimmen helemaal naar boven voor een mooi uitzicht, moeten via een wat engige trap weer omlaag en gaan dieper de grot in. Ineens slaat de stemming om. Van leuke boeddha-beelden gaan we ineens over op duivel-beelden die andere beelden proberen te onthoofden, of al onthoofd hebben. Als we dan diep in een spelonk kijken zien we het onderlichaampje van een kindje zien liggen, een enorme spin zien en de standbeelden nog luguberder worden, houden Tess en Nienke het voor gezien. Zoals in de film, op het enge moment besluiten we: Let’s split up! En roepen we: I’ll be back! Gelukkig houden Thijs en Anna het ook snel voorgezien (als de grot nog donkerder wordt). Gekke Vietnamezen.
Op het verlaten China Beach gaan we lunchen. Nu we weer vlak bij Da Nang zijn wordt de stemming weer wat grimmiger (niet zoveel toeristen) en krijgt Thijs op een gegeven moment zelfs het ‘keel-door-snij-signaal’ gegeven. We doen ze, denken we, teveel aan de Amerikanen denken. Wel begrijpelijk aan de ene kant, het is allemaal nog niet zolang geleden gebeurd. Maar aan de andere kant… Nou jah, je begrijp het dilemma.
We get our motor running, richting hotel. Versturen alle reeds verzamelde spullen weer naar huis. Ontmoeten de meiden weer voor diner en nemen laat op de avond (voor Zuid-Oost Aziatische begrippen, we worden als we naar het hotel lopen om 23:30u vriendelijk doch dringend verzocht: ‘you sleep’) afscheid van Tess en Anna.
@ Anna en Tess: we vonden het super gezellig met jullie! Jammer dat jullie de route andersOM (Nienke’s accent) doen. Tess, misschien kruizen onze wegen nog in Zuid-Oost Azie, en anders sowieso wel in Ned, met Anna!
Zondag 13/4
We pakken de boel weer in. Als de verkopers op straat en op het strand je gaan herkennen is dat een duidelijk teken. We zijn heerlijk uitgerust en weer klaar voor wat ‘hardcore’ reizen. We nemen dus de bus naar Hue. Deze stad is een aantal keer in de geschiedenis de hoofdstad geweest van Vietnam en heeft dus behoorlijk wat culturele attracties. Omdat het er zooooveel zijn en de Lonely Planet zooooweinig info geeft, besloten we een tour te doen. We weten het, erg opa & oma style (sorry opa’s en oma’s), maar wel zo handig aangezien veel dingen ook buiten de stad liggen. De lol begon al in de bus. We kregen leuke kaartjes om de nek gehangen (zodat we echt een groep werden), maar ons ‘potje met vet & de paden op, de lanen in’ (in canon!) werd niet op prijs gesteld. Jammer. Als ‘Heej buschauffeur, de hele bus moet plassen’ ook niet beantwoord wordt, zijn we lichtelijk gepikeerd. Toen we hoorden dat het entree-geld niet bij de tour in zat, maar we toeristen waren en dus best wel geld hadden (dat zei hij echt!), waren wij ook best teleurgesteld. Desondanks waren de drie tombes die we gezien hebben (van 3 van de 13) koningen uit de Nguyen dynasty erg mooi. Deze koningen, keizers eigenlijk, lieten door duizenden slaven enorme stukken land bebouwen om daar eerst dik te chillen en later begraven te worden. Alleen weet niemand precies waar op het terrein ze begraven zijn, want (omdat ze vaak met een enorme schat begraven worden) worden de grafdelvers na afloop allemaal onthoofd. Wel zo effectief. Bij de derde tombe waren we zo druk aan het speculeren (‘hij ligt vast daar’, ‘nee joh, echt wel daar’, ‘nee, dan daarzo’) dat we te laat terug bij de bus waren. Terwijl we binnen komen zucht de hele bus en zegt de ladyboy tourguide: ‘finallieeeee, wiiie ken ggooooowwwww’ en hij rolt met zijn ogen.
We rijden naar de citadel en een pagode. Wat heel typisch is, is dat als de gids in het Vietnamees iets uitlegd, het rustig 10 minuten kan duren. In het engels is het dan vaak 1 zin! Raar he?
Als we bij de citadel zijn en het weer gebeurt dat wij het moeten doen met een ‘this is the old house, and now we go to the new house’, terwijl de Vietnamese versie daarvan 5 minuten duurt grijpt Nienke in. Eerst krijgen we het verhaal dat het Vietnamees veel beschrijvender is dan het Engels, maar na enig aandringen (op strenge toon) gaat ie wat uitgebreiden op de zaken in. Nu weten we dus veel van de vrouwen van de keizers en hun ladyboys. De vrouwen van de keizer (meestal meer dan 100) moesten natuurlijk verzorgd worden door mannen (vrouwen kunnen niet voor hunzelf zorgen), maar die mannen mochten die vrouwen niet bevruchten. Dus werd alles eraf gehakt. En zo onstonden de ladyboys! Dat wisten we niet, al vragen we wel af of onze ladyboy tourguide dit niet gewoon een mooi verhaal vond. Hij vermeldt er nog wel even bij dat hij ook alles eraf heeft.. Een beetje veel info vinden wij, al zijn we wel benieuwd hoe hij dan moet plassen. 
Plan:
Na een flink aantal dagen behoorlijk in dubio te hebben gestaan hebben we de rest van onze reis nu (min of meer) definitief gemaakt. We waren even in de war door de dokter in Da Nang (Thijs’ teen), die vertelde over de Filipijnen. We dachten aan 1 maand Maleisie, 1 maand Filipijnen en 1 maand Indonesie. Maar na wat onderzoek hebben we toch besloten om het bij 1 maand Maleisie en 2 maanden Indonesie te houden. We geloven niet dat de situatie erg heftig is wat betreft Nederland (Geert) versus Islam. Bovendien is 1 maand Indonesie gewoon veel te kort. Dus, nu moeten we gaan uitzoeken waar we dan allemaal heen willen.. Het leven van een reiziger gaat niet over rozen…
Dikke kussen,
Thijs en Nienke
April 16th, 2008 - Gepost in Vietnam | | 10 berichten
10 reacties op ' You buy from me? '
op April 16th, 2008 at 8:41 am
Hi!
Jeeee, eerste!!! Oh jonges wat zien jullie er goed uit zeg! Nienke zo lekker bruin (mooie oranje rok!) en Thijs met zo’n lekker frips koppie. En dat samen op de brommert, wat een leuke foto’s.
Denk aan jullie, dikke tuut!!
XM
op April 16th, 2008 at 8:55 am
Vet nice de update en de pics. Volgens mij vermaken jullie je echt overal wel. Superleuk dat jullie 2 maanden naar Indonesie gaan, nog een tripje Molukken? Well keep us on the heigth, ik ga maar weeeeeer aan de scriptie :computerfight:
Leeeteeer, dikke kussn
op April 16th, 2008 at 9:14 am
Ziet er goed uit hoor!!! Hou me op de hoogte wanneer je in Maleisie bent, wij zijn er de 27ste mei voor 3 weken en willen jullie wereldreizigers zeker even bewonderen!!
Dikke kussen.
op April 16th, 2008 at 10:34 am
heej bruintjes, mooie verhalen weer! Ik vind jullie Annie en Bob de Rooij alter egos er supergezellig uitzien hoor, straks in Grun gewoon die fietsjes inruilen voor superhippe vespa´s!
Veel plezier nog! kuss
op April 16th, 2008 at 10:58 am
Hey! Jullie zijn nu dus het groene team?? Haha!
Goed verhaal weer, leuke foto’s! Gezellig even optrekken met die meiden. Ophouden met de wikkie-namen! Stom!
Ik ga weer leren.. Huuu
Kusjes!
op April 16th, 2008 at 12:04 pm
Haaaai! Leuke verhalen weer! Beetje jammer van de (uit)lachende mensen :S Nou ja, die zijn natuurlijk ook maar gewoon stikjaloers, doe je niks aan
. Ben benieuwd naar alle neie kledij 
Kisses
op April 16th, 2008 at 2:21 pm
Heee knapperds!!!
. Nog een paar uurtjes werken en dan ben ik weg!
Heb weer ontzettend gelachen om jullie verhalen! Klinkt echt super allemaal en ook wel een beetje spooky (denk: keelsnij gebaar), hoort erbij. Nienke, je bent echt vet bruin!
Ik ben ook aan het aftellen, want morgen dan vliegen we naar Egypte
Geniet ervan! xxx
op April 16th, 2008 at 2:56 pm
Wat een geweldig verhaal weer! Ben ook zo benieuwd hoe het daar is en om het echt te ervaren.. nog 63 nachtjes!!! wohooo!! Kan ook zo lachen om de manier waarop jullie je ervaringen vertellen. Zit hier op mijn werk en iedereen kijkt me aan waarom ik nou weer zo aan het lachen ben! Ze vinden me al RAAR!! haha.. En de foto’s! WOW! GEWELDIG!! AMAZING!! En jullie zien er idd goed uit! Duidelijk aan het genieten zoals het hoort!! HAVE FUN!! liefs, Mariel
op April 16th, 2008 at 8:39 pm
Ik zou juist blij zijn dat die lady-boy Nederlands spreekt. Maar goed, dat ben ik, met mijn eigen hersenkronkelens.
Goed te zien dat jullie je nog vermaken. Ik lees alleen weinig gekibbel ? 
op April 27th, 2008 at 8:58 pm
Hee Nienke en Thijs
Heb jullie verhalen weer gelezen en de foto’s bekeken. Jullie zien er goed uit en aan de verhalen te lezen hebben jullie het goed naar de zin. Als ik die foto’s zie van dat mooie strand krijg ik zin in vakantie. Nog een paar daagjes en dan gaan we naar Griekenland. De kinderen (en ik natuurlijk ook) hebben 2 weken meivakantie. Even genieten. Zie weer uit naar jullie volgende verhalen en foto’s!
Veel liefs van ons allemaal.