Halverwege
Vandaag zijn we precies 3 maanden onderweg en hebben we er ook nog 3 te gaan! Ondanks dat we Nederland (en dus jullie
) erg missen, zijn we nog lang niet zover om weer die kant op te gaan. Ongelofelijk hoe snel de tijd vliegt.
Dinsdag 29/4 t/m zaterdag 3/5
Hoe langer we blijven in Hanoi, hoe meer het aan ons begint te groeien. We leren de leuke plekjes kennen, lezen in de mooie parken en eten in de fijnste restaurantjes. Hanoi is niet zo heel erg Hannoying meer. En de Vietnamean drukken we gewoon opzij.
Zaterdags vliegen we dan toch eindelijk weg om verder te gaan met de rest van onze reis. Na een beetje vertraging arriveren we om 13:00u in Ho Chi Minh City (wat iedereen nog steeds Saigon noemt) en proberen we gelijk de stad te verkennen. Elke kilometer die we zakten in Vietnam, leken de mondhoeken een stukje omhoog te gaan. Saigon doet ons een stuk rustiger en vriendelijker aan, mensen glimlachen zelfs! Amazing. We ‘ontdekken’ Pho 24 (spreek uit als fa boen ba, ofzo;-)), eeen heerlijke noodlesoupketen. JAMMIE!
Zondag 4/5, cultuurdag
We staan optijd op, dat is even moeilijk na die kleine week ontspanning in Hanoi, maar we overleven het. We doen een wandelroute door Saigon, met ruim 42 graden celsius op de teller. Maar het is hier wel mooi hoor! We bezoeken het Ho Chi Minh City Museum, Reunification Palace & het War Remnants museum. We zullen jullie niet vermoeien met de geschiedenis, maar het is echt bijna niet te geloven wat hier allemaal gebeurt is. Gruwelijke, onmenselijke dingen, waar we af en toe bijna misselijk van worden.
Troostzoekende eten we weer bij Pho 24.
Maandag 5/5
Om de Vietnamese bevrijding te vieren, gaan we vandaag een bezoekje brengen aan de Cu Chi Tunnels (gekleed in oranje rok, Nienke alleen helaas). Wederom schokkerende verhalen gehoord. Na een flinke geschiedenisles mochten we zelf ook even een tunnel in. Deze tunnels zijn 1.20m hoog en 80cm breed, sommige stukken moet je zelfs kruipen. Vol goede moed, dit kunnen wij best, verschijnen we aan het begin van de tunnel. Eerst Nienke. Nadat ze 1 hoekje om is gegaan en het gangetje nog smaller wordt dan ie al was, Chinezen voor ons een gezellig theekransje hielden en het licht begint te knipperen (en vergeet niet dat het hier over de 40 graden is), houdt ze het voor gezien en gaat (ok, lichtelijk paniekerig) achterstevoren weer de tunnel uit. Dan Thijs maar alleen denken we. Maar als ook die het versmallinkje ziet, gebeurt hetzelfde. Paniek en beknelling op de borst. Met nog een clubje andere zwakkelingen wachten we 90 meter verderop tot de rest van de groep eruit komt. Sommigen lachend.
Wat moet dit hels zijn geweest in de oorlog. Geen geluid maken, geen daglicht, amper frisse lucht, niet zweten (want dat stinkt en dat ruiken de honden van de Amerikanen) en niet rechtop kunnen staan. Nee, niet aan ons besteed.
Vijf minuten later worden we nogmaals gewezen op hoe raar de mensheid is. Bijna alle mannen uit onze groep pakken de mogelijkheid om even een salvo af te vuren met een M50 machinegeweer op wat foto’s van dieren. De klappen zijn zo hard dat we nu nog (ruim 7 uur later) piepende oren van hebben. Gekke wezens, wij mensen. En dan, om het af te maken, worden we ook nog even gewezen op de slachtoffers (en nageslacht) van Agent Orange.
Geen wonder dat men hier af en toe moeite heeft om naar ons te glimlachen..
Even van een ander Kaliber: morgen gaan we naar een waterpark, 30 glijbanen en meerdere baden wachten op ons! Nienke!! Thijsss!! Hoor je ze roepen? Wat zullen we lekker slapen morgen. Jullie veel plezier met bevrijdingsdag!!
Kussen Thijs en Nienke
May 5th, 2008 - Gepost in Vietnam | | 6 berichten
6 reacties op ' Halverwege '













op May 5th, 2008 at 3:44 pm
Ha ha, ik ben eerste, die Marrit zit op het bevrijdings festival,eng hoor die tunnel was er ook niet ingegaan. Hier ook prachtig ,warm weer, eindelijk. lekker op tijd bijgewerkt, wij vinden het wel lang duren, maar gunnen het jullie van harte, groetjes xxxxxxx mama
op May 5th, 2008 at 8:04 pm
T voelt hier ook bijna 40 graden in de zon!! Maar gelukkig is het in de schaduw 20. Lijkt me erg indrukwekkend wat jullie allemaal beleven. Veel plezier met de glijbanen!!
Kus Eva
op May 5th, 2008 at 8:54 pm
Hey hey,
)))
How wordt? Goud wel lijkt het, lekker aant genieten dus nu van Hanoi. Voelt zeker goed dat ik nu die scriptie moet doen, en jullie m al lang en breed achter de rug hebben…? Hier zn gangetje, scriptiedipje, maar ja, die heb je af en toe. Verder vorige week super k-nacht en -dag, en vandaag ff 5 mei-feestje. Het weer begint ook steeds meer mee te werken, dusse die grappm over 40 graden doen me niks meer! Ik chill m hier lekker in mn 20 graden
Dikke kus!!
op May 7th, 2008 at 8:29 am
whoehoe, doodeng man met je knar in zo´n tunnel, ik zou het ook wel weten hoor!
Enneuh, waterpark rules!! Hoe was het??????? Veel plezier nog!!
kuzz!!
op May 8th, 2008 at 2:04 pm
He lieve Thijs & Nienke!
Hoe herkenbaar… ook Tess en ik zijn mij laatste dagen in Vietnam door de tunnels gekropen, ik kan jullie bewondering en tevens afschuw voor de mensen die aan de oorlog hebben deelgenomen dan wel ook delen…
Helaas schrijf ik dit berichtje vanuit een warm, duf kantoor in Rotterdam. Het is dan ook heerlijk om jullie verhalen te kunnen lezen en voor even weer af te dwalen naar het prachtige Azie!
Blijf genieten samen!
Heel veel liefs,
Anna
op May 9th, 2008 at 1:56 pm
Hey Lieverds!
Anna en ik komen jullie opzoeken (als het mag) dat vonden we allebei een goed idee! Gezellig bijkletsen en kunnen jullie ons Groningen laten zien. Lijkt me leuk! Nou heel veel plezier! Maak er wat van! En als ik jullie nier meer tref ik maleisie dan zien we jullie in Nederland! (raar idee he)
Klinks weer goed die verhalen van jullie, haha ik moeten denken aan anna die zou gezegd hebben:”Wat is dat toch een leuk stel! Echt een gezellig, leuk stel!” haha, dat zei ze telkens opnieuw en daar moest ik steeds zo om lachen haha. Ik ben in cambodja net twee dagen ga morgen naar angkor wat/siem riep en daarna naar laos om het noorden te ontdekken! Dan daarna als ik nog tijd over heb wil ik koh chang/thaliand doen en heeeeel misschien maleisie maar ik denk dat ik dat niet meer ga reden wel jammer want was jullie graag op komen zoekn MAAR! dat gaat zeker gebeuren in ons Holland!
Liefs Tess