Van een stad naar een eiland naar de oudste jungle
Lieve allemaal,
Wetende dat het alweer een tijdje geleden is, gaat dit vast weer een enorm verhaal worden.. Dus maak je borst maar nat!
Dinsdag 6/5
Na veel zeuren van Thijs’ kant is het dan eindelijk zover. We hebben een groot waterpark gevonden met meer dan 30 glijbanen die waarschijnlijk in Nederland niet door de keuring zouden komen. Binnen 10 minuten na binnenkomst heeft Thijs 2 enorme schaafwonden en is Nienke’s bikinibroekje zover naar binnengedrongen dat ie er aan de voorkant weer uitkomt.. Wat natuurlijk weer veel te bloot is voor Aziatische begrippen. Alle meiden hier hebben minstens een broekje aan, waarvan je dan wel de helft van de billen ziet en een topje, dat zo doorschijnend is dat het hier 1 grote ‘wet-t-shirt contest’ is. De groeten, dan mag Nienke best in bikini. 
Af en toe komt er een enorme stortbui naar beneden, met druppels die bijna zeer doen, maar zo heerlijk verkoelend zijn!
Als we alle glijbanen 1 keer gedaan hebben, allebei nog minstens 5 blauwe plekken/schaafwonden erbij, de longen rauw geschreeuwd hebben en van schrik minstens 10 jaar minder oud zullen worden, gaan we in een bandje in de stroomversnelling hangen. Ook dit kan natuurlijk niet normaal en al snel wordt het knokken in de stroomversnelling (Tunesie?!?).
Woensdag 7/5
We doen het lekker rustig aan, een beetje gedwongen want we hebben spierpijn op plekken waarvan we niet wisten dat we spieren hadden. ‘s Avonds vliegen we naar Kuala Lumpur, een kleine 2 uurtjes vliegen. Op het vliegveld bellen we nog even met Marrit vanwege d’r verjaardag, wat allemaal net goed gaat. Zo nu en dan toch lastig hoor, zo aan de andere kant van de wereld zijn..
Donderdag 8/5
Het verschil met de andere Aziatische landen die we tot nu toe hebben gezien is gelijk duidelijk. Veel meer hoofddoekjes en tegelijkertijd een stuk westerser. Kuala Lumpur (of populair: KL) is een immense stad. Een en al shoppingcentre en (driemaal raden wie daar zo blij van werd dat ie bijna moest huilen?!?) heel veel MacDonaldsen/Burger Kingsen/Subways (broodjeswinkel) etc etc. Heerlijk om weer even te voelen hoe alles er in het westen aan toe gaat. We hoeven ook weinig af te dingen, de prijzen staan vast en tis hier toch wel duur. We nemen een kijkje over KL vanaf de Menara toren, op 271 m hoogte en zien de stad aan onze voeten liggen. Prachtig. Maar omdat 1 van ons erg moe is en de irritatiegevoeligheid hierdoor wat hoger ligt, hebben we onze eerste echte ruzie. Na een half uur debateren nemen we elk een halve liter koffie bij Starbucks en daarna ziet het er allemaal een stuk beter uit! De ruzie is voorbij en zijn allebei erg verbaasd dat dit eigenlijk pas de eerste was! Wat zijn wij toch een droomkoppel…
We gaan lekker op zijn Amerikaans hangen in de Malls, eten een sateetje van de straat en kijken onze ogen uit.
Vrijdag 9/5
We regelen tickets om de Petronas torens op te mogen, gaan op de foto voor de Indonesische visa en even langs onze vrienden van de Subway. We hadden ergens gelezen dat het Aquarium een bezoekje waard is. Gelijk bij de entree vinden we het al super. Thijs vraagt aan een man met microfoon waar de wc, waarop de vriendelijke man omroept: ‘You ask where is the toilet. It’s down the stairs on the right’. De hele zaal kijkt naar Thijs, die rood van schaamte boos naar Nienke kijkt (die vervolgens rood van het lachen, geinteresseerd blijkt in een leeg aquarium). Het aquarium is mooi, maar er moeten ook weer dingen geregeld worden. Op naar de Indonesische ambassade. We hebben een aantal niet al te beste verhalen over deze mensen gehoord en als Nederlanders zijnde (en gezien de hele Moslimtoestand) hielden we onze adem in. We willen namelijk wat langer daar blijven, dus moeten we veel glimlachen en geduldig zijn. Het geouwehoer begint direct. Of we een vliegticket hebben vanuit Indo. Nou nee, we weten niet hoelang we mogen blijven (30 of 60 dagen), dus kunnen we ook niets boeken. Dat bleek een gekke gedachte. Maandag maar even terug komen met een ticket dus.. We boeken dus iets goedkoops, Jakarta-Bangkok op 31 juli en gokken daarmee op 60 dagen visa.
Dan de Petronas op, heel mooi, maar het zicht vanaf de Menara was beter (want hoger en de Petronas in beeld). We gluren stiekem bij iemands kantoortje naar binnen. Gek idee dat er daadwerkelijk mensen werken op deze hoogte.
Zaterdag 10/5
Walking-tour time! Via de oude koloniaase buurt, naar little India en weer terug naar het centrum. Flinke trippel, maar ondanks de hitte het gedoe zeker waard. Het is hier nu gemiddeld rond de 40 graden! We zijn al wel een stuk beter geacclimatiseerd natuurlijk dan 3 maanden terug, maar helemaal wennen eraan doe je niet.
Dan brengen we en bezoekje aan het Vlinderpark. Waar ze in Emmen zo’n moeite voor moeten doen, is hier min of meer uitzichzelf ontstaan. Prachtige jungle met enorme vlinders die af en toe iets te opdringerig zijn naar onze smaak. Terwijl Thijs rennend door de tuinen een vlinder probeert af te schudden (die volgens hem steeds op hem plast.. tuurlijk Thijs..), belanden we ineens tussen de kassen en zien we de meest afschuwelijke dieren! Van spinnen groter dan je hoofd en torren groter dan je hand! En dit alles loopt rond in de Cameron Highlands.. Daar en dan besluiten we dat dus over te slaan. We zijn klaar met al dat kruipende spul (ja we weten het, Indonesie is nog erger.. kunnen nu al wel huilen). Nee, dan vogels. Die raken je tenminste niet aan. Op naar het vogelpark! De papegaaien entertainen ons 10 min (ze proberen de deur open te maken, maar krijgen steeds ruzie onderling). Ohjah, we vinden vogels ook stom. Gelukkig komt er op dat moment een meneer aan die zegt dat ik wel even wat kuikentjes mag vast houden! Joepie! Thijs is net Lennie (Of Mice and Men) met zo’n kuikentje, bang dat ie valt houdt ie het net ietsie te stijf vast. Terug in de kooi blijft het beestje verdoofd zitten. Geeft niet, zegt de man, ze zijn toch voor de roofvogels.. Tof.
Zondag 11/5
Vandaag is het zo heet dat we er een shoppingmall dag van maken. We gaan naar Mid-Valley waar meer dan 500 winkels zich verzameld hebben, naast 30 restaurants, 7 koffieshops, een bios met 18 zalen en een bowlingcentrum met 38 (!) banen! Hier vermaken wij ons dus wel een dagje! Na de film (Ironman, vet tof), bellen we even naar huis. Tis immers moederdag! Thuis horen (en horen dat je gemist wordt) is toch wel een beetje moeilijk (voor Nienke), maar achteraf lucht het ook lekker op. Schijnt er bij te horen. Toch?
Maandag 12/5
Weer op naar de ambassade. En we hebben weer eens geluk! We krijgen wat we willen en bijna gratis! Bonus!
Thijs regelt ondertussen dat we morgen al naar de Perhentian Islands gaan. Vanwege vakanties zal het de komende weken daar erg druk worden en nu is alles nog beschikbaar laten wij ons vertellen. Dus Thijs boekt voor 4 dagen een pakket (incl. duiken & eten) en boekt ook nog een vlucht erheen! Zo makkelijk die Airasia.com.
Om 16:00u worden we opgepikt door een Maleisier die ons naar een vuurvliegjes-kolonie zal brengen. Na een uur rijden weten we werkelijk alles van de irritante Duitser die met ons meerijdt, van de situatie met zijn ouders tot zijn hobbies aan toe.. Hij begint uit te dagen om in een discussie verwikkeld te raken, we negeren hem maar een beetje, wat hij ziet als ‘running out of arguments’. Akkoord.
Als extraatje gaan we even langs Monkey-hill. Binnen de kortste keren worden we bedolven onder de apen (misschien komt dat door de boontjes die onze Maleisier mee had genomen), die overigens niet echt lekker ruiken maar wel heel lief zijn! Superzacht en aardig! Daarna krijgen we een heerlijke seafood-dinner, om vervolgens in een bootje de grootste kolonie vuurvliegen te bekijken ter wereld. Heel mooi, wel een beetje kitscherig, lijken wel kerstbomen. We zijn er stil van. Alleen de duitser kletst lekker door, maar we irriteren ons er niet meer aan (we zijn gegroeid!!).
Dinsdag 13/5
Om 04:15u lopen we naar de bus, want das het nadeel van de goedkope vluchten, ze vertrekken op belachelijke tijden. Maar 13:00u zijn we sprakeloos op het eilandje aan de andere kant van het land aangekomen. Wat is het hier mooi! Bijna belachelijk. Direct in de zwemkleding en snorkelen maar! Vervolgens bestellen we wat te eten, wat ook nog eens het beste tot nu toe blijkt te zijn. Het kan niet op hier! Beiden intens gelukkig, doen de rest van de dag niet veel bijzonders meer behalve een beetje om ons heen kijken.
Woensdag 14/5
Vandaag gaan we weer eens duiken. Na een heerlijk ontbijt worden we opgehaald door de duikschool, alwaar we ons duikmateriaal aangemeten krijgen (alles spiksplinter nieuw) en liggen we om 10:00u weer in het water. Lichtelijk gespannen, weten we alles nog wel?! beginnen we aan de ‘descent’. Het water is heerlijk warm (29 graden) en de helderheid van het water subliem! We zien veel visjes en koraal, maar proberen vooral te wennen aan het onder water zijn. Nienke heeft moeite om beneden te blijven (vetpercentage ) en Thijs verbruikt toch nog best veel zuurstof.
De tweede duik gaat een stuk beter. We krijgen complimentjes over hoe rustig we zijn en ervaren we ons doen voorkomen (zelf denken we dat ze Hollandse nuchterheid aanzien voor rustig en zelfverzekerdheid). De helderheid op de 2e duikplek is ietsie minder, maarrrr er zwemt wel een dikke schildpad voorbij! Prachtig gezicht! Maar de glimlachen op onze gezichten zijn snel vergaan als we onze divemaster ineens het teken voor SHARK zien geven. Als daarna de tekens BIG gevolgd door STAY PUT, BUDDY UP en STAY ALERT volgen, gaat het ademen ineens ook ietsje moeilijker en de hartslag behoorlijk sneller! Ineens schieten de enorme dingen weg, waarop de DM besluit dat we hier maar weg moeten, maar nog geen 2 zwemslagen verder komen de ‘sharks’ weer tevoorschijn. Er wordt gebaard dat het geen sharks zijn, maar flinke uit de klauwen gewassen Cobia’s. Wij weten het niet..
Donderdag 15/5
We hebben de smaak te pakken, vandaag gaan we nog 2 duiken doen! De eerste duik is direct al prachtig! We hebben een onderwatercamera gehuurd van de duikschool en dat blijkt een juiste keuze. We zwemmen door de schollen met Fusiliers door, zien roggen, haaien (geen gevaarlijke, wel imponerend grote), heel veel nemo’s, papegaaivissen, etc etc. Het is hier erg druk beneden.
De tweede duik is weer een angstaanjagende. Er zwemmen echt belachelijk veel triggerfishes rond hier. Deze vissen zijn niet echt vriendelijk en nu al helemaal niet. We zwemmen dwars door een nestzone, dus krijgen we hier en daar wat agressieve zwemmers op ons dak.. Wegwezen dus.
Al met al dus weer super ervaringen en we kunnen niet wachten tot we op Sulawesi weer mogen duiken!
Vrijdag 16/5
Vandaag gaan we het koraal vlak voor ons chaletje even dichterbij bekijken. Ook hier is het druk! Blacktip reefsharks all over the place, nemo’s, parrotfishes en zelfs een octopus!
We eten lekker, lezen en chillen er weer eens op los.
Zondag 17/5
Vandaag verhuizen we naar de buren. Deze tent zit voor de komende week vol en wij willen hier helemaal nog niet weg. De buren hebben ook leuke hutjes, dus we hopen er het beste van. Na circa 10 min daar te zijn, hebben we spijt dat we hier niet eerder zijn gekomen! Dit is het ware paradijs! Alles is hier goed, we kunnen eigenlijk als enige nadeel bedenken dat er wat grote kieren in het huisje zitten en er geen airco is. Maar achteraf komen we daar ook op terug. Als ‘s avonds de stroom aan gaat, brengt de fan heerlijke verkoeling en kan de warmte via de kieren ontsnappen. Bovendien komen er ‘s nachts steeds zo’n 6 gekko’s naar binnen om de muggen te vermoorden (en keihard in je oor, op een onverwacht moment EKKO! te gillen, das dan wel weer een beetje jammer).
De eigenaren zijn lieve mensen, Debbie en Hash die ondanks wat tegenslagen er echt een waar paradijs van hebben gemaakt en het ons enorm naar het zin maken. Ja, hier blijven we wel even plakken..
Maandag 18/5 t/m zondag 25/5
Vakantieman, gezellig he! We noemen dit stukje ons ‘vakantie van het reizen’, zo heerlijk vinden we het hier. We lezen ons een ongeluk, hangen in de hangmatten, doen koprol onder water wedstrijden, eten de lekkerste dingen, slapen klokjes rond, repareren de netten voor de kust om de stropers van het strand te weren (goed voor ons karma;-)), hangen de natuurfotografen uit, kletsen met de andere 6 ‘bewoners’ (Canadezen, Engelsen en Australiers, gezellig stel), snorkelen, smeren antimuggenspul op de benen, redden een baby sunbird uit de klauwen van dokter Evil (de kat van Debbie, doet zijn naam eer aan) (superdoelloos want 2 dagen later word deze vogel door een slang opgevroten) en worden beetje bij beetje minder wit.
Heerlijk he?
Maandag 26/5
Hoe graag we hier ook willen blijven, we gaan weer door. Voor het eerst sinds 5 februari hebben we allebei een brok in de keel als we op de boot stappen om het paradijs achter te laten. We krijgen een flinke knuffel en Nienke zelfs een mooie ketting en vertrekken richting jungle. De Taman Negara schijnt de oudste jungle ter wereld te zijn (want geen enkele ijstijd is ooit hier aantoe gekomen) en dat willen we met eigen ogen zien. De trip duurt 5 uren, beloofd de mevrouw waarbij we boeken. Negen uren later komen we aan… zucht.. Het ziet er allemaal een beetje pauper uit, maar waarschijnlijk komt dat meer omdat we stiekem een beetje boos zijn dat we het paradijs hebben verlaten. Morgen gaan we op eigen houtje een trekking doen! Vast ook wel leuk, praten we onszelf moed in.
Dinsdag 27/5
De paaaaden op, de laaaaaanen in! Compleet in ‘jungle-gear’ vertrekken we de bush-bush in. We doen een kleinere wandeling, die van 8 km. Echt moe willen we namelijk niet worden (het is hier immers -dat is wel een Nederlands woord Sander!- zo warm). Eerst doen we de langste ‘canopy-walk’ van Azie. Een soort boomkroonpad, maar dan hoger en langer. Deze is 770m lang, maar vandaag is alleen de eerste 270m open is, jammer.
De eerste 4 km van dit pad blijkt overigens recht omhoog te gaan en de volgende 4 km dus stijl omlaag. Wel goed voor de conditie na bijna 2 weken chillen op het strand! We zien nog wat wilde apen, vlakbij en gelukkig blijft al het gekruipsel ons bespaard. Daartegenover staat wel dat we nog een lekker tropische regenbui op de kop krijgen. Ach ja, je bent in een regenwoud of niet!?!?
Voldaan en trots op onszelf mogen we extra vroeg naar bed van onszelf. Lief he?
Woensdag 28/5
Vandaag vertrekken we richting Melaka (een reis van 11 uren), een stadje waar vroeger de Nederlanders zich gevestigd hebben toen ze Maleisie koloniseerden. Het stadhuis heet hier nog steeds ‘Stadshuys’ en er staat een molen! Voelen we ons toch nog een beetje thuis .
Donderdag 29/5
Dat is vandaag! Het is nu half 16 en we zitten alweer bijna 4 uren deze website up te daten. Waarschijnlijk krijgen we vandaag eindelijk weer eens vrienden te zien, echte vrienden van thuis. Lies en Chiel, het kersverse bruidspaar! We kunnen niet wachten om te horen hoe alles er in Nederland aan toe gaat!
Kussen
Thijs en Nienke
P.s. Belgie-ploeg: veel plezier dit weekend! Probeer niet teveel aan ons te denken, wordt het gemis alleen maar groter van . We drinken er zaterdag 1 op jullie!
Gelukkig hebben we de foto’s nog:
May 29th, 2008 - Gepost in Maleisie | | 11 berichten
11 reacties op ' Van een stad naar een eiland naar de oudste jungle '
op May 29th, 2008 at 9:44 am
Gna gna, nu ben ik lekker eens eerste!
. Na dit verhaal en de foto’s ga ik me toch serieus afvragen of jullie OOIT nog kunnen gaan wennen werken in ons regenachtige landje…. Dat chillen gaaaat maar door! Ik ben persoonlijk erg fan van de ‘baywatch stijl’ Nienke op de boot, haren in de wind en gaaaan! Veel plezier straks met jullie pas getrouwde freunden.
Dikke kussen!!
op May 29th, 2008 at 9:45 am
Hej laiverds,
Top weer zo’n lange update en o-oh-oh, wat hebben jullie het supergaaf en wat is het daar mooooi! Ik krijg echt alweer steken en heimwee als ik kijk naar jullie foto’s en verhalen. Al moet ik zeggen dat jullie toch wel wat heldhaftiger zijn dan ik in bepaalde dingen, bijvoorbeeld liefkozend praten over ‘de vijand’, gekko’s… Jullie foto’s zijn super, en ik ben ook blij dat ik nu eindelijk weet waar Nemo en zn vriendjes terecht zijn gekomen. Hier nog steeds scriptie, nothing new… Heel veel plezier bruine mensjes, jullie zien er top uit!
Kussss
op May 29th, 2008 at 9:56 am
WAUW! Ik zie groen van jaloezie! Wat een prachtige foto’s!
Gaaf verhaal weer, moest erg lachen. Thijs, ik denk ook dat die vlinder steeds op jou plaste hoor! Dat hoor je wel vaker.
Die duik met die haaien.. Wat een nachtmerrie. Ik geloof niet dat ik daarna weer het water in durfde. Bikkels!
Veel plezier maar weer & we mailen & ik mis jullie!
300 kussen
op May 29th, 2008 at 10:37 am
GEWELDIG!!! GE-WELDIG!! Oh zo top!!!! Super mooi verhaal! Heb ook echt gelachen! En wat een angst met die haaien!!! Wat heb je trouwens een coole bril nienke!! Voor mij nog 20 nachtjes!!! Aaah… vind het zo af en toe heeeel spannend! Maar als ik jullie verhaal en foto’s dan zie/lees..! Oh my! Wat heb ik zin om te gaan! Als jullie nog goede/mooie/handige tips hebben! Zie ik ze graag verschijnen!! Have fun!!!! en genietse! Liefs, Mariel
op May 30th, 2008 at 1:51 pm
Hoe leuk weer!! Goed ook met zoveel foto’s… Nien, je ziet er echt heel stoer uit op die speedboot.
Ben heel benieuwd of jullie Lies en Chiel nog hebben gezien. Onze verrassing in de KL-tower was in ieder geval helemaal geslaagd, cool!
Dikke zoenen xxx
op May 30th, 2008 at 3:16 pm
Haaai,
Wat weer een prachtige verhalen. Ik heb de wiki-linkjes even bekeken… Respect hoor! Ik had nog nooit van Triggerfishes gehoord, maar ze staan vanaf nu op mijn lijstje ‘dieren waar Geja een hekel aan heeft’
Ik ben heel erg benieuwd naar jullie Jungle ervaringen, dus kom maar op met die volgende update!
Liefs Geja
op May 30th, 2008 at 5:02 pm
WAUW…..sprakeloos (lekker makkelijk!..:-) )
301 kussen
op May 31st, 2008 at 6:25 pm
Yep…. nog steeds jaloers
Even laten weten dat ik wel meelees en meeleef hoor! Ik ben alleen niet zo goed in posten hier…
Ik hoop dat jullie nog heel veel genieten!
liefs!
op June 2nd, 2008 at 9:13 am
Maak me gek, maak me gek!
Heerlijk om jullie avonturen te lezen. Prachtige foto’s trouwens, doe ik gelijk weer inspiratie op voor een volgende reis! Heel veel plezier samen.
X
Anna
op June 2nd, 2008 at 10:36 am
Wat leuk dat jullie mijn naam op de weg hebben geverfd!!! echt lief… (foto 5)
op June 2nd, 2008 at 7:18 pm
heeeej T en N!!
Heerlijk, had net even weer een dosis nodig, zat even een beetje laag in de jaloeziespiegel maar ben inmiddels weer in gezonde balans:
wat dóen wij hier nog in dit kikkerland, doe mij ook zo’n gekko in mijn oor en een aap op mijn schouder, ik neem zelfs die draken en die spinnen op de koop toe!!!
Goed om jullie even weer te zien en wat te horen, ENJOY!!!
XM